Kelebek

> Jery Stefan Stawİnksy ..kanal isimli konu Güzel Kelebek > Jery Stefan Stawİnksy ..kanal Güzelkelebekler

KİTABIN ÖZETİ :
KANAL
<B>Korab bölüğün başında, Zadra’nın işgalinde olan Villaya geldiğinde karanlık bastırmıştı Büyük bir palmiyenin altından geçerek salon kapısında durdu Zadra’nın adamaları, yerlere, koltuklara, divana her yere yayılmışlardı Hepsinin de sırtında gri askeri ceket vardı İçeriden başçavuşun etrafındaki gençlere izahat veren sesi geliyordu
Emniyeti açtıktan sonra, mil geriye doğru çekilir Tüfek bir ses çıkardı ve kapandı Çavuş aceleyle elini tetikten çekti
Varşova’da iyi günler geçirdik dedi 20 yaşlarında var yoktu Yüzündeki yanık izi ona ilginç bir görünüm veriyordu Omuzun da ihtilalcilerin kendilerinin buldukları cinsten bir makineli tüfek asılıydı
Korab odaya girdiği zaman, Biedermier Stili bir masanın başımda Varşova şehir planı üzerinde çalışan 2 subay gördü Omuzlarında tenekeden kesilmiş yıldızlar parlıyordu Zadra Korab’ın ayak seslerini duyunca başını kaldırdı Korab hemen vasiyet aldı
Çavuş Korab emrinizde komutanım Zadra gülümseyerek elini uzattı
3 Makineli, 2 tüfek, 9 tabanca
Adamın ne kadar?
Cepheden çekilirken bize katılan 2 kişiyle toplam 29 kişi Zadra alaycı bir gülümsemeyişle sustu

Bizle kalacağınızı biliyor musunuz? Diye sordu Zadra
Biliyorum
Ve bir saat içinde Dworkowa’ya hareket edeceğimizi? - Evet, biliyorum Orada ne olup bittiğinden, her şeyden haberim var Diye cevap
verdi Korab Ama elden ne gelir? İhtilal yapıyoruz Artık ben adamlarımın yanına gideyim
Zadra; yanında duran Madry’e
Sanki Dworkowa’ya yapılacak atağı başaracaklar, tıpkı ilk seferdeki gibi,dimi?
Ve, ölmeden önce de, Vatanımın şerefi için, diye bağırmak gereksiz öyle mi? Zadra kızgınlıkla ayağa kalktı Salona girdi Madry onu izledi Makinelinin başındaki başçavuş hemen vaziyet aldı:
Dikkat! Zadra eliyle:
Lüzum yok, dedi Salona sessizlik hakim olmuştu Zadra bir an tereddüt etti:
Bir saat içerisinde Dworkowa’ya hücum edeceğiz Bu sefer şehrin meyilli yönünden saldıracağız Her şey bu beklenmedik saldırıya bağlı Artık bu sefer başarmalıyız
Birden bire sustu Gözleri kapıya doğru kaydı
Siz hangi bölümdensiniz? Diye sordu, sert bir sesle - Cepheden onu ben getirdim Diğerleri ile ormana kaçmak istemiyordu Birde şu gönüllüyü getirdim Parmağı ile kompozıtörü gösterdi
- Bir sanatkar dedi Korab Ayaklanmadan haberi yokmuş Evden bir saatliğine ayrılmış müzisyenBir süre sonra Zadra’nın sesi duyuldu

Yürüyüşe hazırlanın! Başçavuş Zadra’nın yanına geldi:
- Komutanım, henüz Çvş Koral’dın bölüğünü nereye yerleştireceğimi söylemedinizZadra bağırdı

Beni rahat bırakın
Ama mevzilenmeden olmaz ki Bir sürü kayıp vereceğiz
Evet, muhakkak birileri ölecek Ama beni rahat bırak lütfen Ağır ağır kapıya doğru yürüdü Mızıkalı çocuk gürültü bir marşın birkaç notasını çaldı
Gece sıcak ve karanlıktı Zadra’nın adamları ağaçların ve çalıların arasına gizlenmişlerdi Kompozitör titriyordu ve elinde el bombası dolu çantayı sımsıkı tutuyorduBirkaç adım ileride Zadra telsiz sandığının üzerine eğilmiş,ikide bir saatine bakıyorduKaranlıkta Madry göründü- Herşey yolundaVakit tamam mı?
-Bir dakika sonra dedi Zadra
Madry yine çalılıklar arasında kaybolduZadra 1-2 saniye daha bekleyip hafif bir ıslık çaldıSol taraftan bir takım gölgeler peşi sıra yürümeye başladıKorb makinalısını aldıKompozitör çantasından el bombalarını çıkardı
-İnşallah elimde patlamazlar diye fısıldadı kendi kendine
Birdenbire makinalı tüfeğin korkunç takırtısı gecenin sessizliğini bozduBir ışık hüzmesi meyilli araziyi taradıBu ani silah sesi hepsini şok ettiKorab hırsla:
-İleri!Haydutlara ölüm!diye bağırdı
Bir takım gölgeler ileri atıldıSilah sesleri çoğaldıTepede savaş bütün hızıyla sürüyorduProjektörlerin ışığı havada kesişiyorduEl bombaları ardı ardına patlıyorduArka arkaya birtakım gölgeler geldiMadry karanlıkta belirdiElinde tabanca vardı
-Eh Madry dedi ZadraSürpriz saldırıyı becerebildik mi sence?
Telefon santralinin bulunduğu Szustra Caddesi’nin pencereleri henüz sağlamdı Zadra ile Madry kızların yanında ayakta duruyorlardıHepsi dışarı baktıKompozitör pencereye yaklaştıParmaklarının ucunda yükseldiŞehrin içine doğru baktı
-Acaba orada ne oluyor?diye sordu yavaşça
-Herhalde yangın çıkartırtıyorlar diye cevapladı Korab
-Bende burada bir şey yapmadan duruyorum
Korab Kompozitör’e doğru ilerledi
-Senin evinde telefon var mı?
Kompozitör irkildiÇekingen bir tavırla bir yönü işaret etti
-Oraya telefon edilir mi?
-Tabi edilirEğer komutan izin verirse
Kompozitör yalvarır gibi Zadra’ya baktıZadra kati bir sesle :
-Bağlayın şu numarayı dedi
Sakallı adam santrali açtı Verilen numarayı çevirdi Kompozitör ahizeyi aldı Telefon açıldıBoğuk bir ses duyuldu
-Buyrun
-Wanda benimOrada neler oluyor?
-Nereden arıyorsun Mıchal?
-Ayaklananlar arasındayımOrası nasıl?
-Bizim eve geldiler bile
-İnsanları götürüyorlar mı?
-Sanmıyorum
Bir fısıltı duyulduArdından bir gürültü
-Baba!
-Buradayım Zosıa
-Baba hemen gel
-Telefon sustuYine bir fısıltı
-Bize geliyorlar Mıchal
Telefon kapandıSonunda:
-Telefon kapandı dedi KompozitörNumarayı tekrar çevirdiTelefon 7 kere çaldı
Sakallı:
-Telefonu kestiler dedi
Kompozitör suratı sapsarı bir şekilde pencereye dayandı, dumanlarla kaplı gökyüzüne bakmaya başladı
Islığa benzeyen bir ses duyuldu, arkasından yakınlarda bir şeyler gürültüyle yıkıldı Bodrum penceresinden içeri toprak parçaları düştü
-Başladılar diye bağırdı Korab
Tekrar bir patlama duyuldu Artık her yerden gürültüler geliyordu Ev sallandı Korkudan taş kesilmiş olan Korab birinci katta makinelinin yanına yatmıştı Pencerenin yanına da Kompozitör durmuş, etrafı seyrediyordu İki yüz metre ötede tanklar her yeri yıkıyordu Üst katlardan tuğlalar düşüyor, bombalar koca delikler açıyordu Etraf göz gözü görmez hale gelmişti Her yerden patlama sesleri geliyor, her yer çatırdıyor, yıkılıyordu
Korab’ın minderinde ki mumun titrek ışığı tuğla duvarları ve birbirine sokulmuş insan silüetlerini aydınlatıyordu Bir köşede petrol lambasının ışığında operatörün bıçağı parladı Bayıltılmadan ameliyat olanların iniltileri, kanın mide bulandıran kokusu odayı sarmıştı Bodrumun pencereleri toprakla örtülmüştü Papatya Korab’a akşam yemeğini yediriyordu Korab gözlerini kapadı Çenesini güçlükle hareket ettirebiliyordu Kompozitör kasketini çıkartmış, yırtık ve açık üniforması ile ona bakıyordu
-Demek seni de yaraladılar ha, Korab! Bendeyse sıyrık bile yok Büyük bayrama hazır mısın? Kutlama için 2 nedenimiz var; Hitler’in son zaferi Polonya ayaklanmasının sona ermesi
Korab güçlükle dirseklerinin üzerinde doğruldu Yüzünde bir damla kan yoktu, sapsarıydı Zorlukla konuşuyordu Bir süre konuştuktan sonra ağrılarına dayanamayarak her ikisine de sırtını dönerek uykuya daldı
Zadra’nın en son adamı da delikte kaybolduktan sonra Madry’de kanala girdi Önünde Başçavuş, korkuyla ilerliyordu Barikatın arkasında kalan tanklar yaylımateşine başlamışlardı Kanal kanalları yumurta biçiminde, tuğlalarla kaplıydı En geniş yeri yarım, en yüksek yeri 1mt idi Kompozitörün ardındaki Madry homurdandı:
-Çabuk ol sanatkar!
Eliyle Midhal’i itekledi Adam iki büklüm dar yolda iki üç adım attı Birdenbire duvar bitti, içeriye birdenbire temiz hava girdi Yeniden ilerlediler, sola döndüler Belli belirsiz ışıklar parlayıp sönüyordu
Halinka fısıldadı:
-Dikkat! Dworkonod Caddesi
Ürkek ürkek yürümeye devam ederek sağa döndüler Her yerde karanlık hüküm sürüyordu
Michal tekrarladı:
-Dikkat! Çıkış deliği
Adım, adım aşağı doğru kaydılar Michal burnunu çekip nefes aldı Madry, dinlenmek için karnın üzerine uzandı
Üniformalı adam birden bağırdı:
-Gaz! Almanlar içeriye gaz vermişler
Aşağıdan biri:
-Çabuk, geri! Diye kükredi Gaz!
Madry geri döndü Üniformalı adam kaybolmuştu
Halinka:
-Daha çabuk Madry! Diye bağırdı
Önce sola sonra sağa saptılar Üniformalı adam önlerinde hareketsiz duruyordu
-Ne oldu? Diye sordu Madry
-Bu yol mu Szustra Caddesine gidiyor?
_öyle tahmin ediyorum Her yer birbirine benziyor
Üniformalı adam birkaç adım geriye çekildi Tüfeğini omuzladı Demir basamakları tırmandı Bir MÇ tüfeğinin kısa yaylım ateşi yankılandı Madry’nin önüne yumuşakça bir şey düştü
Zadra ikinci seti de ardında bıraktı Bataklık burada dize kadar geliyordu Buna rağmen Zadra’nın önünde gidenler çabuk hareket ediyorlardı Ansızın arka arkaya iki çatırtı duyuldu Kanal çökecekti sanki Önden iki büklüm sivil kıyafetli insanlar gelmeye başladı
-Hiçbir çare kalmadı Gaz bombası atıyorlar! diye bağırdı birisi
Motokow kanalından ilk çıkan Madry oldu Siste beyaz ışıklar uçuşuyordu Biri uluyarak bağırdı Madry korktu Yanına gelen Halinka’dan şişeyi alıp kafasına dikti Yüzünü buruşturdu Gene büyük bir yudum alıp yüzünü buruşturdu
Tekrar yola koyuldular Madry şimdi kuvvetli adımlarla en önden gidiyordu Arkasından Kompozitör geliyordu Sersem gibiydi, şakaları zonkluyordu Birden korkunç bir gürültü duyuldu Hava basıncıyla meydana gelen büyük bir dalga üzerlerine geldi Işık söndü, insanlar bataklıkta kayboldu Bataklık yükseldi ve Madry’nin ağzına geldi Zorlukla ayakta durarak geri çekildi Bataklıktan birkaç insan doğruldu Birkaç lamba yandı Madry güçlükle konuştu:
-Bir yer bulup çıkmalıyız Muhakkak çıkmalıyız
Birkaç adım önlerinde bir yan kanalın bir ağzı göründü Yerde ince bir dere akıyordu Madry:
-Alın yıkanın! Dedi Temiz su
Bir süre sonra büyük kanala ulaştılar Kanal ıssızdı Madry doğruldu
-Dosdoğru geri dönüyoruz Dedi kızgınlıkla Bu Allah’ın belası kanalın bir yerde bitmesi gerekir
Diğerleri ses çıkarmadan onu izledi
Madry adım adım kanalda emekliyordu Biraz durup dinlendi Az sonra tekrar ilerlemeye başladı Homurdanmaya benzer bir ses duyunca durakladı Sinirleri gergin karanlığa baktı Bir canlının varlığını hissediyordu Kolunu attı ve eli ıslak bir çizmeye değdi
Boğuk bir sesle:
-Kim var orada? Dedi
Görünmeyen canlı uludu Madry suratına bir tekme yedi Madry inledi, yukarı doğru bir hamle yaptı Şimdi yanına gelmişti Bir şey görmek için gözlerini kuvvetle açtı Bir şey göremedi Görünmeyen buz gibi eller Madry’nin boynunu araştırıyordu
-Bırak beni --- Ne istiyorsun?
Karnına gelen bir tekme Madry’i bayılttı Sol yanağında bir acı duyuyordu Olanca gücüyle bir tekme savurdu Beriki hıçkırmaya başladı Madry onu kenara itti ve çabucak yukarı tırmanmaya başladı Biraz ilerledi durdu Uzaktan bir ses geldi Birden çiğ bir ışık yüzüne çarptı Gözlerini zorla açtı Etraf giderek aydınlanıyordu Kanalın sona erdiğini hissetti Korkarak birkaç adım attı Yukarıdan bir ses duyuldu
-Dışarı!
Suskun bir adam olan rehber yavaşlamadan yola devam etti Etraf aydınlandı Rehber durdu
-Burası! Dedi ve ilk olarak demir merdivenleri tırmandı Zadra doğruldu ve olanca kuvveti ile onu takip etti Eller hemen ona uzandı ve Zadra’yı yukarı çekti Tanıdık bir ses kulaklarında çınladı:
-Üç haç alanı bombalanacak Eve koş Bu kadar uzun süre kanalda ne yaptınız? Tam 17 saat
Zadra cevap vermedi Bütün vücudu tirtir titriyordu
-Dışarıya Smukly! Dedi Zadra
-Hemen hemen, diye cevapladı beriki
Evden biri:
-Buraya gel Zadra! Diye seslendi
Zadra eliyle olumsuzluk işareti yaptı Smukly’e dönerek
-Bölük nerede? Diye sordu
-Ne demek nerede? Orada!
Başıyla kanalı işaret etti Fakat kimse çıkmadı
Birdenbire bağırdı:
-Suçlu kim? Ben miyim?
-Suçlular daha uzun zaman aranır Siz onları oraya sürüklediniz
Zadra tablasını açtı ve kısa bir sigara aldı Yanında Smukly hareketsiz duruyordu Gözlerini ayırmadan Zadra’ya bakıyordu Zadra sigaradan derin derin çekti Daha sonra yere atarak ezdi Evden genç biri çıktı:
-Komutanım burada durmak yasak Caddeye sadece geçiş izni olanlar çıkabilir
-İyi! Dedi Zadra gidiyorum
Karanlık deliğin başına geldi, ayağı ilk basamağı yokladı Biraz sonra kanalın karanlıklarında kaybolmuştu
</B>
alıntı